همنشينى با كسى كه فكرش ضعيف و عملش زشت است بپرهيز ، زيرا معيار سنجش شخصيت هر كس ، يارانش هستند . در شهرهاى بزرگ مسكن گزين ، زيرا آنجا مركز اجتماع مسلمانان است و از اماكن غفلت‌زا و خشونت و جاهايى كه ياران مطيع خدا در آن كم اند بپرهيز و فكرت را به چيزى مشغول دار كه به تو مربوط است . از نشستن در دكه‌هاى بازارها اجتناب كن چون آنجا محل حضور شيطان و معرض فتنه‌هاست . بيشتر به افراد پايين‌تر از خود نگاه كن ، زيرا اين كار درهاى شكر را بر روى تو مىگشايد . روز جمعه پيش از آنكه در نماز جمعه حاضر شوى مسافرت مكن مگر براى جهاد در راه خدا يا در كارى كه به راستى معذور هستى . در تمام كارهايت فرمان خدا را اطاعت كن ، زيرا اطاعت خداوند بر ساير امور برترى دارد و در انجام عبادت ، نفس خود را بفريب ( و آن را رام ساز ) و با آن مدارا كن و خويشتن را بر آن مجبور نساز ، بلكه بكوش آن را در وقت فراغت و با نشاط بجا آورى . مگر فرايضى كه بر تو مقرر شده است كه در هر حال بايد آنها را به جا آورى و در موقعش مراقب آن باشى و بترس از آنكه مرگ در حالى كه تو در حال فرار از خدا و در طلب دنيايى ، گريبانت را بگيرد . از همنشينى با گنهكاران بپرهيز كه بدى به بدى ملحق مىشود ( و معاشرت با آلودگان انسان را آلوده مىسازد ) خدا را بزرگ دار و محترم بشمار ، و دوستانش را دوست دار ، از خشم و غضب بپرهيز كه آن لشكرى بزرگ از لشكريان شيطان است . والسلام . شرح و تفسير راه رستگارى امام عليه السلام در اين بخش از نامهء خود به « حارث همدانى » و در نوزدهمين اندرز به او از فداكارىهايى كه ذخيرهء يوم‌المعاد مىشود سخن مىگويد و مىفرمايد :